Στόχος μας ο άνθρωπος

 

Έργο του σχολείου, του θεσμού της εκπαίδευσης, είναι να μεταλαμπαδεύει την παιδεία στους εκάστοτε νέους.
Με δεδομένο όμως ότι το περιεχόμενο του όρου παιδεία είναι πολύ πλατύ και πλούσιο, ο ορισμός μας περιορίζεται ακόμη περισσότερο.
Έργο της παιδείας είναι να μεταγγίζει όσο το δυνατό μεγαλύτερο μέρος της παιδείας στους νέους.
Αυτό όμως το “όσο το δυνατό μεγαλύτερο” θέτ aει άλλους προβληματισμούς και διλήμματα:
Ποιός αποφασίζει και με ποια κριτήρια τι θα συμπεριλάβει η εκπαίδευση και τι θ’ αφήσει “απ’ έξω”.Ποιά παιδεία θα δώσει στους νέους; (όπως για τον ποιητή υπάρχει το δίλημμα τι απ’ όλα γύρω του θα μετουσιώσει σε τέχνη).
Στα ερωτήματα αυτά κάθε σχολική μονάδα απαντά με το δικό της τρόπο.
Μα θα πει κάποιος, δεν είναι ούτως ή άλλως ίδιο και υποχρεωτικό το πρόγραμμα γι αόλα τα σχολεία;
Η απάντηση είναι ναι, αλλά:
α) Ο τρόπος που θα διδάξει κανείς κάτι αλλάζει από σχολείο σε σχολείο και από δάσκαλο σε δάσκαλο και 
β) σ’ένα σχολείο και μάλιστα ιδιωτικό υπάρχουν πολλά περιθώρια να προσθέσει κανείς κι άλλα στοιχεία στην παιδεία.Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των εκπαιδευτηρίων ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ είναι ο μαθητής.Έχουμε επίγνωση και εστερνιζόμαστε βαθιά ότι καλή εκπαίδευση δεν είναι εκείνη που γεμίζει το μαθητή με γνώσεις.
Καλό σχολείο είναι εκείνο που μαθαίνει στο μαθητή πώς να μαθαίνει ο ίδιος στηριζόμενος σε πνευματικά εφόδια και μεθόδους που έμαθε στο σχολείο.
Αυτός ο ορισμός του καλού σχολείου ταιριάζει και με την απάντηση στο ερώτημα, πότε ολοκληρώνεται η εκπαίδευση.
Αυτή τελειώνει όταν ο μαθητής έχει κατάκτηση της πνευματικής αυθυπαρξίας.Η παιδεία συνεχίζεται εφ’ όρου ζωής.Με οδηγό αυτές τις σκέψεις, εμείς θα θέλαμε οι μαθητές μας, όταν αποφοιτήσουν και ενταχθούν ως ανεξάρτητοι άνθρωποι στην κοινωνία:

 

boy

-Ν’ αγαπούν τη γνώση, το διάβασμα, το βιβλίο καθώς και άλλες πηγές γνώσης, κι όχι να την αποστρέφονται.

-Να είναι χαρούμενοι και αισιόδοξοι και να γεμίζουν τη ζωή τους με ενδιαφέροντα που θα έχουν μάθει και στο σχολείο μας.

-Να είναι κοινωνικοί άνθρωποι και οι έννοιες της συνεργασίας και της ευθύνης ν’ αποτελούν πηγαίες αξίες.

– Να έχουν μάθει για τον τόπο τους, να τον αγαπούν και να θέλουν να συνεχίσουν ό,τι θεωρούν καλό και άξιο να υπάρχει.

– Να γνωρίζουν την ιστορία, να αισθάνονται Μυκονιάτες, Έλληνες, Ευρωπαίοι, αλλά και παγκόσμιοι πολίτες.

– Ν’αγαπούν τον αθλητισμό, να είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι, με σεβασμό στη φύση και με επιλογή ενός τρόπου ζωής που να είναι κατά και όχι παράν φύσιν.

– Η τεχνολογία να είναι κτήμα τους όχι μόνο ως τεχνικό εργαλείο αλλά και ως εισιτήριο σ ‘έναν τεράστιο κόσμο επικοινωνίας και γνώσης.

-Να εκφράζουν ό,τι καλλιτεχνικό γεννιέται μέσα τους ή ν’ απολαμβάνουν την τέχνη.Για την κατάκτηση αυτού του στόχου, αυτού του ιδεώδους, αν θέλετε, εργαζόμαστε καθημερινά.